Kitle eğitimtinin ortaya çıkması ve eğitimin zorunlu hale gelmesiyle beraber eğitim tarihinde, yaygın okul sistemine karşı, çocuğa ve eğitime radikal bir bakış açısıyla yaklaşan yeni bir eğitim hareketinin ortaya çıktığı görülür. Bu eğitim hareketi, Rousseau, Godwin, Ferrer, Stirner, Neill, Holt, Parker, Paulo Freire... gibi bir çok teorisyenin ve felsefecinin düşünsel temellerini oluşturduğu akımlardan oluşmuştur. Bu teoriler zamanla uygulamaya geçmiş ve Özgür Okullar, Demokratik Okullar, Açık Okullar, Montessori Okulları, Waldorf Okulları; Ev Eğitimi, Halk eğitimi gibi eğitim hareketlerini ortaya çıkarmış ve çoğunda zorunlu eğitime karşı hareketin güçlü temsilcileri olmuşlardır. Bu hareket tüm dünyada binlerce okulla uygulama alanı bulurken, Türkiye eğitim tarihi boyunca bu konuya ilişkin uygulamaya rastlanmamaktadır. Editörler: Muhsin Hesapçıoğlu, Eylem Korkmaz, Selma Dündar, Burçak Gülen Morhayim, Mahmut Çavuş

Alternatif okul uygulaması bir yana, bu alanda akademik ilginin varlığı bile yok sayılacak kadar azdır. Alternatif eğitimle ilgili Türkiye'de günümüze kadar yapılan tek şey bu akımların kimi temsilcilerinin kitaplarının Türkçe'ye çevrilmesi ve sınırlı sayıdaki akademisyenin yayınladığı makalelerdir. Bu koşullar altında, Türkiye'de alternatif eğitime yönelik ilginin ve bu konuda tartışma zeminin oluşturulması, Türkiye'de alternatif okulların uygulama alanı bulması için çalışmaların yürütülmesi amacıyla yurtiçi ve yurtdışından farklı alternatif eğitim hareketi modellerini temsil eden konuşmacılar sunumlar gerçekleşti. Sempozyuma Tarih Vakfı, Eğitim-Sen Üniversiteler ?ubesi, Karşı Sanat Çalışmaları, Buğday Ekolojik Yaşamı Destekleme Derneği ve İzci Çocuk 1999 da destek verdiği bildirildi. Sempozyumda, "Okullar Niye Var?", "Alternatif Egitim Felsefeleri", "Demokratik Egitim", "Modern Egitimde Neden Alternatifler Arayalim?", "Zorunlu Egitim", "Çocuk Üniversitesi Projesi", "Egitim, Öğrenme ve Demokrasi Birbirlerinden Nasil Koptu?" ... gibi konular tartışıldı.