Giriş
Ev okulu uygulaması ebeveynlerin çocuğu, geleneksel bir devlet veya özel okul eğitimi yerine evde eğitmesi pratiği olarak tanımlanabilir (Hess, 2002). 1999’da Amerika Birleşik Devletleri Eğitim Departmanı ev okulu uygulaması gören 850, 000 çocuk olduğunu hesap etti (Hess, 2002). Bu sayı o zamandan beri muntazam olarak artmaktadır.  Ulusal Eğitim İstatistikleri Merkezine göre, ev okulu öğrencilerinin artışında 1999’dan bu yana %29 ‘luk bir artış oluşmuştur (NY Times, 2004). Ev okulu uygulaması, Amerikan toplumunda hep tartışmalı olagelen konulardan biridir. Bu araştırmanın amacı, ev okulu uygulamasının çocukların akademik başarı ve sosyal etkileşimlerine göre etkililiğini incelemektir.

Ev Okulu Uygulamasının Tarihçesi
Devlet okulları ortaya çıkmadan, çocuklar evde ebeveynleri tarafından eğitilirlerdi. Aritmetik, pratik beceriler ve okuma yazma öğretilirdi. Bazı varlıklı aileler, çocukları için özel öğretmen tutarlardı (Koetzsch, 1997).  1840’larda, Horace Mann gibi ileri gelen liderler Amerika Birleşik Devletleri’nde devlet okullarının kuruluşunda başı çektiler (Thattai, 2001). Bu reformcular, devlet okullarının iyi vatandaş yaratacağını, toplumu birleştireceğini ve suç ve yoksulluğu azaltacağını savundular. Çabalarının sonucu olarak, 19. yy’ın sonunda ilköğretim okulları kuruldu. Massachusetts tüm çocukların en azından ilköğretim okullarına gitmesini zorunlu kılan yasa tasarısını kabul eden ilk eyalet oldu (Thattai, 2001). 1918 itibariyle, tüm eyaletlerde zorunlu katılım yasası kabul edilmişti. Katolikler devlet eğitim sisteminden memnun değildiler ve onlar özel okullar kurdular (Thattai, 2001). Amerika Birleşik Devletleri’nde devlet kurumları ortaya çıkınca, ev okulu uygulaması hemen hemen yok oldu (Koetzsch, 1997).
Eğitim eleştirmenleri, 1960’larda devlet okulları hakkındaki endişelerini dile getirmeye başladılar (Hess, 2002). Bu şikâyetlerden bazıları, yabancı değerleri telkin etmek, yeterli eğitmemek ve çocuk gelişimine yönelik sağlıksız yaklaşımlar benimsemekti (Hess, 2002). Birçok ebeveyn, John Holt’un “Çocuklar Nasıl Öğrenir” kitabından yola çıkarak okulsuzlaşma hareketine katıldı. John Holt,  çocukların bir öğrenme ve eğitilme isteğiyle doğduklarına inanan Bostonlu bir profesördü.  Kitabı, tüm çocukların başarılı bir eğitim için şunlara ihtiyacı olduğunu belirtiyordu; malzelemeler, “gerçek dünya”ya erişim, duygusal destek, keşfetme özgürlüğü ve fikirleri değerlendirmek için zaman.
Holt devlet okullarının bu faktörlerin hiçbirisini sağlamadığına inanıyordu. O ayrıca, ebeveynlerin en iyi öğretmenler olduğuna ve evin ve “gerçek dünya”nın en iyi öğrenme ortamları olduğuna inanıyordu. Birçok ebeveyn Holt’un eğitim hakkındaki fikirlerini takip etti ve halen çocuklarını Holt’un felsefesine dayandırarak ev öğretimine tabi tutuyorlar (Koetzsch, 1997). 
Hristyan ev okulu hareketi 1980lerde Amerika’da başladı. Tutucu Hristyan aileleri kelimesi kelimesine olan bir İncil çevirisine inanırlar ve genelde tutucu sosyal görüşlere sahiptirler. Devlet okulları ve Amerikan toplumu onların değer ve inançlarına bir tehdittir. Tutucu Hıristiyanlar devlet okullarının dinsiz, materyalizmin egemenliğinde, şiddetle uğraşan, rastgele cinsel ilişki öğretileriyle dolu ve uyuşturucu kullanımıyla ilişkilendirilmiş olduğuna inanırlar. Ev okulu uygulaması gören çocukların % 80i Tutucu Hıristiyanlardır (Koetzsch, 1997). 1980lerin sonlarında, bir çok ebeveyn eğitimin alternatif bir formu olan ev okulu uygulamasına dönerler. 1998 itibariyle, tüm eyaletlerin ev okulu uygulamasına izin veren yasaları oluşmuştur (Koetzsch, 1997).

Ev Okulu Uygulamasının Avantaj ve Dezavantajları
Ebeveynlerin, çocuklarını ev öğretimine tabi tutmaya karar verirken göz önüne aldıkları birçok sebep vardır. Ev okulcular, iki ana gruba bölünebilirler, ideologlar ve pedagoglar. İdeologlar, çocuklarına dinsel amaçlar yüzünden ev okulu uygulaması yaparlar. Pedagoglar da, çocuklarını özel veya devlet kurumlarında öğretilenden daha iyi öğretebileceklerine inandıklarından (Thomas, 1998). Ebeveynler, ev okulu uygulamasına dinsel amaçlar yüzünden karar verirler çünkü bu şekilde onların dinsel değerleri ve düşünceleri üstünde kontrolleri olacaktır. Devlet okullarındaki bazı değerler o dinsel değerleri tehdit eder. “Çocuğunuza öğreteceğiniz en önemli şeyler, olaylar ve beceriler değildir, felsefenizin değerleri ve Tanrı bilginizdir” (Wade, 1996).
Birçok insan da ev okulunu uygulayan arkadaşları olduğu için ev okulu uygulamasına geçmektedir. Bazı çocuklar ev okulu olan bir çevreye doğarlar, bazıları evde eğitilmek için devlet okullarından alınırlar. Çocuklar, kabadayılık ve öğrenme problemlerine bağlı olarak devlet okullarından alınırlar. Bazı ebeveynler, ev okuluna karar verirler çünkü okulun çocuğun öğrenme potansiyelini tanımadığına inanırlar. ?unu göz önüne alın; Thomas Edison okuldaki eğitmenleri tarafından “sersem” tanımı yapıldıktan sonra evde eğitim görmüştür. Annesi bu tanıma karşı çıkmıştır (Pride, 1990).
Ev okulunun birçok avantajı vardır. Öğrenciler kendi hızlarında öğrenebilirler çünkü öğretmenden bireysel dikkat görürler. Zaman kısıtlamaları yoktur çünkü ebeveyn ne zaman gerekli görürse çocuğunu eğitip, ara verebilir (Thomas, 1998). Genelde, çocuklar günde 3-4 saat eğitim görürler ve diğer zamanı bağımsız olarak öğrenerek geçirirler (Masters, 2000). Okulun bir süresi vardır, oysa çocuklarını kendi eğiten ebeveynlerin tekrar eğitme gibi bir fırsatları vardır (Koetzsch, 1997). Ebeveynlerin çocuklara öğretilecek bilgi ve değerler konusunda kontrolleri vardır (Koetzsch, 1997). Ev okulu ev yaşantısını ve aile bağlarını güçlendirir. Bilge bir adam demiştir ki, “Biz çocuklarımıza cesarete, inanca ve dayanıklılığa sahip olmalarını öğretebiliriz; onlar da bize gülmeyi, şarkı söylemeyi ve sevmeyi öğretirler” (Home Education Magazine, 2005). Birçok insan için, aile bağları ev okulunun en önemli yararıdır (Home Education Magazine, 2005). Öğretimde kullanılan materyaller ucuzdur. Bir devlet okulundaki çocuk başına düşen ortalama masraf 5,325 dolarken, Ev okulunun çocuk başına düşen masrafı 546 dolardır (HSLDA, 2004).
Ev Okulu ebeveynleri çocuklarının sosyal gelişimleri hakkındaki endişelerin farkındadırlar. Sıkça, ebeveynler çocuklarını izcilik gibi, okul dışı organizasyonlara kaydettirirler. Birçok ev okulu öğrencisi kilise etkinliklerinin içindedir. Bazı zamanlar, arkadaşlığı geliştirmek için, ev okulu öğrencileri diğer ev okulu öğrencileriyle bir araya gelirler. Bazı devlet okulları ev okulu öğrencilerinin kendi okullarına yarı zamanlı olarak katılımına izin verir. Ancak, V. Guthrie Bağımsız Okul Bölgesi okul yönetimi ev okulu öğrencilerinin devlet okullarına yarı zamanlı katılımına karşı çıkar (Hess, 2004). Bazı devlet okulları ev okulu öğrencilerinin okullarına spor yapmalarına izin verir ama bu yine de okulun kararıdır (Hess, 2004). Bazı insanlar, ev ortamının sosyal gelişimi geliştirdiğine inanırlar. Ev okulu öğrencileri karışık yaş çevresine öğrenirler, bu da onları komşu çevreleri, kiliseler ve iş hayatı gibi gerçek dünyaya hazırlar (Hahn, 1996). Ev okulu çocukları yaşıt baskısına maruz kalmayarak, daha yüksek bir özbenlik kavramı kazanırlar. Genel olarak, ev okulu çocukları, ergen yıllarında daha iyi kararlar alıp, lider gibi hareket etmeye daha iyi hazırlanırlar çünkü kabul edilmiş hissetmeleri için yaşıt baskısına dayanmaya ihtiyaçları yoktur.
Birçok insan ev okulu uygulamasına karşıdır. Ana endişe, çocukların sosyal gelişimidir. Çoğu çocuk sosyal becerileri devlet veya özel okullarda öğrenir ve geliştirir. Sosyal olarak diğerleriyle ilişkili olmak, kişisel refahı ve sağlıklı duygusal gelişimi sağlar (Thomas, 1998). Sosyal beceriler yaşamda başarı için çok önemlidir. Birçok arkadaşlık okul ortamlarında gelişir.  Ev okulunun diğer bir dezavantajı, finansal idaredir. Birçok ev okulu ailelerinde, bir ebeveyn evde kalır ve çocuklara öğretim verir. Bu demektir ki, evi desteklemek için sadece bir gelir olacaktır. Bu finansal zorluklara yol açabilir (Thomas, 1998). Son olarak, çocuklarını eğiten birçok ebeveyn profesyonel olarak eğitilmemişlerdir. Bu da, ebeveynlerin çocuklarına, devlet okulundaki eğitim kadar iyi eğitim verip vermediği sorusunu gündeme getirmektedir. Ulusal Ebeveyn-Öğretmen Birliği ve Ulusal Eğitim Birliği gibi organizasyonlar ev okulunu kınarlar ve ev okulu öğrencileri için daha yüksek standartlar talep ederler (Lines, 1995).
Birçok insan ev okulu öğrencilerinin yüksekokul başarılarıyla ilgili endişe duyar. Ev okulu öğrencilerinin yüksekokula kabul edilmeleri hala devam eden bir zorluktur. Bu da çoklukla, yüksekokul kabullerindeki görevli danışmanların çelişkilerine bağlıdır. Onlar ev okulu öğrencilerinin akademik ve sosyal olarak bir yüksekokul deneyimine hazır olup olmadıkları konusunda emin değillerdir. Son zamanlarda, yüksekokullar ev okulu öğrencilerini kabul ederlerken daha az şüpheci olmaya başlamışlardır. Bazı yüksekokulların şimdi ayrı kabul danışmanları vardır. Çalışmalar göstermiştir ki, Amerika Birleşik Devletlerindeki tüm yüksekokullar ve üniversitelerin ev okulu öğrencilerinin başvurularını değerlendirmede ayrı tutumları vardır (Jones, 2004). İstatistikler, SAT ve Amerikan Yüksekokul Testinde (ACT) ev okulu öğrencilerinin ulusal ortalamanın üstünde puan aldıklarını gösterir (HSLDA, 2004). Örneğin, 1999’da 2,219 ev okulu öğrencisinin SAT puanları 1083tür. Bu puan ulusal ortalamanın 67 puan üstündedir. 2004’te, 7,858 ev okulu öğrencisinin ACT puanları da ortalamanın üstündedir (HSLDA, 2004). Ev okulu öğrencilerini ve devlet okulu öğrencilerinin eğitimdeki başarılarını zihinsel ve sosyal çeşitliliğe bağlı olarak karşılaştırmak zordur (Hess, 2004).
Bir ev okulu ebeveyni ile yapılan bir röportaj ev okulunun etkililiği hakkında bazı fikirler verebilir. Brigitte Mankiewicz çocuklarını 10 yılı aşkın bir süredir ev okulu uygulamasına tabi tutuyor. Brigitte, ev okulcularına açık olan en yeni gelişimin,  İnternetteki advanced placement dersleri olduğunu açıklıyor. Brigitte, “zaman”ın ev okulculuğunda en zor etmen olduğunu belirtiyor ve örnek veriyor; ders hazırlama, kayıt tutma ve kendisi için zaman bulma. Ancak, ev okulculuğunun yaraları Mankiewicz ailesi için çok daha ağır basıyor (Interview, 2005).

Ev Okuluyla İlgili Yasal Konular
Ev okuluyla ilgili birçok yasal konu vardır. Bazı önemli Anayasa mahkemesi davaları Amerika’daki ev okulunu değiştirmiştir. 1925’te  Pierce, ebeveynlerin çocukları için istediği tipteki okulları seçebileceklerini söylemiştir. Bu konudaki  dava, Amerika’da ev okulunu yasallaştırmıştır (Hess, 2002). 1972’de, Wisconsin V. Yoder ebeveynlerin eğer dinsel özgürlüğe engel oluyorsa zorunlu eğitim yerine koyabilecekleri başka seçenekler olması gerektiğini ifade etmiştir. Bu dava insanlara dinsel inanç temelli ev okul uygulaması hakkını sağlamıştır. Tüm bu yasalar, alternatif eğitimin tarihinde büyük farklar yaratmıştır. (Hess, 2002). Ev okulu yasaları Amerika’da eyaletten eyalete değişmektedir.
Maryland’de zorunlu katılım yasası vardır. Ev eğitimi gören tüm çocuklar, 5–16 yaşları arasında eğitim görmelidir. Evde eğitim için belirli öğretmen özellikleri yoktur ve yıllık standartlaşmış testler gerekmemektedir. Gerekli konular listesinde dil bilimler, matematik, bilim, sosyal çalışmalar, sağlık, müzik, sanat ve fiziksel eğitim vardır (Ziese, 2005).
Maryland Eğitim Kanunu çocuklarını ev okulu uygulamasına tabi tutmak isteyen ebeveynlere ev okulunun listedeki konularda düzenli, bütünlükçü bir öğretim sağlayacağına ve öğretimin yeterli sürede yapılacağına dair bir Niyet Bildirisi imzalatır (Zeise, 2005).  Ebeveynlerden ayrıca, ilgili materyallerden oluşan bir dosya hazırlamaları ve denetçinin yılda 3 kere gelip bu dosyayı incelemesi için tarih belirlemesi istenir. Eğer denetmen, dosyayı yetersiz bulursa, ya ailenin bu eksikliklerini gidermesi için 30 gün süre verilir ya da ev okulunun durdurulması gerekir. Ebeveynler çocuklarını (eğer eyalet onaylıysa) bir kilise organizasyonu liderliğinde ev okulu uygulamasına tabi tutabilirler. Bu programlar, ders kitaplarını, ders planları değerlendirmesini, yıllık ev okulu ziyaretlerini ve ebeveynlerle düzenli konferansları içermelidir (Zeise, 2005).

Ev Okulu ve Teknoloji
Ev okulu teknolojideki ilerlemeler sayesinde daha da popüler olmuştur (Hess, 2002). Internet ev okulcular için büyük bir destek sistemi sağlamaktadır. Mesela, American Online (AOL), ev okulcular için ders planlarını ve diğer ev okulcularla iletişimi içeren forumlar kurmuştur. Diğer ev okulcu ailelere önerilerde bulunan birçok ev okulu ebeveyni web siteleri yaratmışlardır (Williams, 2004). Mültimedya teknolojileri kullanarak geliştirilen yeni müfredatlar yapılmıştır (Williams, 2004). Ev okulcular birbirleriyle ve sertifikalı öğretmenlerle ulusal seviyelerde e-postalarla iletişim kurabilmektedir. Örneğin, Alaska’da, Juneau’daki öğretmenler sanal olarak tüm dünyadaki öğrencilerle çalışmaktadırlar (Lines, 1995). Bireysel bilgisayarlar ev okulunu etkileyen en etkili teknolojik gelişmedir.
Birçok ev okulcu devlet kütüphanelerini eğitim için etkili teknolojik kaynak olarak görmektedirler (Masters, 2000). Videolar ve kasetler evdeki eğitime yardımcı olması için kiralanabilmektedir (Masters, 2000). Kütüphaneler bilim araçlarını ve bilgisayar programlarını ödünç vermektedirler. Teknolojik erişimle desteklendiğine ev okulu, çocukları gelecekteki işyerleri için hazırlayabilmektedir (Masters, 2000)

Sonuç
Ev okulu uygulaması alternatif eğitimin birçok karışık bileşen içeren benzersiz bir biçimidir. Dezavantajları olduğu kadar avantajları da vardır. Amerika’da ev okulcu çocukların sayısı giderek artmaktadır. Ebeveynler ev okulunu çocukları için alternatif eğitimin etkili bir şekli olarak görmektedirler. Esas itibarıyla, ev okulu uygulaması hem yararlı hem de zararlı olabilir; bu, çocuğa bağlıdır. Ev okulu uygulaması bazı çocuklar için eğitimin ve sosyal etkileşimin etkili bir yöntemidir.
3.Mayıs.2005

Kaynaklar

Educational Encyclopedia
Hess, F. M., & Okun, J.R. (2002). Home schooling. Encyclopedia of Education, 3, 1060-1063. Retrieved February 13, 2005, from Academic Search/EBSCO database.
This article from the Encyclopedia of Education outlines the basic concepts of home schooling.  The author explains a brief history of home education and the effects of an at home education.
Books
Koetzsch, R. E. (1997). The parents guide to alternatives in education. Boston: Shambhala Publications INC.
This book consisted of several alternative options to public schooling.  There was a specific chapter on home schooling that I used in my paper. 
Pride, M. (1990). The big book of home learning. Illinois: Crossway Books.
This book explored all aspects of home schooling.  It is a guide for home school parents.
Thomas, A. (1998). Educating children at home. New York: Continuum.
This book is a guide to home schooling.  It reviewed all aspects concerning the home schooling process.  It was long and focused on all points of view concerning the topic. 
Journal Articles
 Jones, P., Gloeckner, G. (2004). Perceptions of and attitudes toward home school students. Journal of College Admission, 10-12. Retrieved May 1, 2005, from Academic Search/EBSCO database.
This journal article examines the success of home schooled children in a public college or university.  The article includes a research study. 
Lines, P. (1995). Home schooling. ERIC Digest, 95. Retrieved April 27, 2005, from ERIC database.
This journal article explained the advantages and disadvantages to home schooling. 
Masters, D. Public library services for home schooling. ERIC Digest, 1-5. Retrieved  April 30, 2005, from ERIC database.
This journal article described how libraries assist home schoolers.  Masters explains how technology has affected home schooling in the United States. 
Zehr, M. (2005). Home school students adjust to new home on college campuses. Education Week, 23, 6+. Retrieved February 23, 2005, from Academic Search/EBSCO database.
In this article, Zehr explains the admission of home schooled students into college and their success on a collegiate level. 
Internet Resources
Home School Legal Defense Association. (2004). Academic statistics on home schooling.  Retrieved April 26, 2005, from http://www.hslda.org/docs/nche/000010/200410250.asp
This website states many current statistics on home schooling in the United States.  The organization responsible for the website is the Home School Legal Defense Association.
Thattai, D. (2001). A history of public education in the United States. Retrieved April 30, 2005, from http://www.servintfree.net/~aidmn-ejournal/publications/2001- 11/PublicEducationInTheUnitedStates.html 
Thattai explains the history of public education in the United States in an essay format. 
Williams, T. (2004). Home schooling: An overview. Retrieved February 23, 2005, from http://ohionline.osu.edu
This article focus's on reasons why parents decide to home school their children.  Williams also mentions a brief summary of the history of schooling in the United States. 
Zeise, A. (2005). Maryland education code for home schooling. Retrieved February 23, 2005, from, http://homeschooling.gomilpitas.com/laws
This article outlined the laws of home schooling in the state of Maryland.  The article included a summary of the Maryland education code. 
Newspaper and Magazine Articles
Home school facts. (2005). Home Education Magazine, 25.
Home Education Magazine is a popular magazine among home school parents and children.  It explores all aspects of home schooling.  The article that I used for my research paper did not specify and author.
Number of home schooled students rises. (2004, August 4). The New York Times, A14. 
This newspaper article describes the increase of home schooling in the United States through a recent survey.  The article does not specify an author. 
Interview
Interview with Brigitte Mankiewicz, home school parent. March 21, 2005.
I interviewed Brigitte Mankiewicz about what it is like to be a home school parent.  She answered questions regarding the positive and negative aspect of home schooling.

KAYNAK: Farrell, Lauren. / Ryan, Tricia.(2006). "Ev Okulu", (Çev.: Duygu Yaşar). Zil ve Teneffüs Dergisi, Sayı: 6, s.55-58.